:: کولی

   

فکر نوشته هایی از من

 

خوشبختی را نمی توان وام گرفت ... خوشبختی را نمی توان برای لحظه ای نيز به عاريت خواست ... خوشبختی را نمی توان خريد ؛ نمی توان دزديد ؛ نمی توان تکدّی کرد ... بر سر سفره ی ديگران ؛ همچو يک مهمان ناخوانده ؛ حريصانه و شکم پرورانه نمی توان نشست و لقمه ای نمی توان برداشت که گلوگير نباشد و گرسنگی را مضاعف نکند . پرنده ی سعادت ديگران را نمی توان به دام انداخت ؛ به خانه ی خويش آورد و در قفسی محبوس کرد به اميد باطلی به اميد خامی ... خوشبختی تنها چيزیست در جهان که فقط با دستهای طاهر کسی که به راستی خواهان آن است ؛ و از پی ِ انديشیدنی طاهرانه ساخته می شود . 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

افلاطون می گويد :‌

به خود ِ خويش بازگرد و در خويشتن بنگر . و اگر ببينی که زيبا نيستی ؛ همان کن که پيکر تراشان با پيکر می کنند  . هر چه زيادی است بتراش و دور بيانداز . اينجا را صاف کن و آنجا را جلا بده . کج را راست کن و سايه را روشن ساز و ... از کار خسته مشو .

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

تو را من زهر شیرین خوانم ای عشق
که نامی خوشتر از اینت ندانم
وگر هر لحظه رنگی تازه گیری
 به غیر از زهر شیرینت نخوانم
تو زهری ؛ زهر گرم سینه سوزی
تو شیرینی ؛ که شور هستی از توست
شراب ِ جام خورشیدی که جان را
نشاط از تو ؛ غم از تو ؛ مستی از توست
بسی گفتند دل از عشق برگیر
که نیرنگ است و افسون است و جادوست
ولی ما دل به او بستیم و دیدیم : 
که او زهر است اما ... نوشداروست
چه غم دارم که این زهر تب آلود
تنم را در جدایی می گدازد
از آن شادم که در هنگامه ی درد
غمی شیرین دلم را می نوازد
اگر مرگم به نامردی نگیرد
مرا مهر تو در دل جاودانی ست
وگر عمرم به ناکامی سر آید
تو را دارم که مرگم زندگانی ست
                                                         فریدون مشیری
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
خدايا به هر که دوست داری بياموز
که عشق از زندگی کردن بهتر است
و به هر که دوست تر داری بچشان که
دوست داشتن از عشق برتر است .
 
دکتر علی شريعتی
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
                      دفتر شعر
سخت مي ترسم كه چشمم تاهميشه تربماند
                       سخت مي ترسم نگاهم نيزپشت دربماند
بادبرگردد، مرادرخودبپيچد، گربگيرم
                      از تمام هستي ام يك مشت خاكستربماند
درخيابانهاي بعدازظهرهاي بي هويت
                        سايه من زير پاي سايه اي ديگر بماند
روي دشت شاخه هاي يك درخت سربريده
                      ازكبوترهاي باران خورده مشتي پربماند
حلقه دستان خودراوامكن از گردنم تا
                       در تن مردابي ام يك شاخه نيلوفربماند
از تمام زندگي چيزي نمي خواهم جز اينكه
                          من بمانم ،باخيال تو،واين دفتر بماند
           دفتري كه دست يك ناشرنيالوده است آنرا
           دفتري كه دوست دارد باز هم دفتر بماند...
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ


:: برچسب‌ها:
پنجشنبه ۱۱ تیر ۱۳۸۳ ساعت ۱٢:٢۸ ‎ب.ظ | نوشته ‌شده به دست کولی ( نظرات )