:: کولی

   

فکر نوشته هایی از من

 
گفتم عظمت آسمان ها را پيدا كنم تو را به تماشا نشستم .
گفتم بر ساحل آرامش نشسته رنگين كمان محبت را نظاره كنم تو را مشاهده كردم...
گفتم زيبا ترين گلها را بيابم تو را يافتم .
گفتم زيبا ترين دوستي ها را پيدا كنم در قلب تو يافتم .آه!..
چه بگويم ،چه بگويم كه تو شيواترين غزل شاعراني،موزي ترين پيكره عطوفتي،بديع ترين تابلوي محبتي.رنگ هاي تصوير كننده تو تمامي سبزند.تارو پود وجودت
از خود گذشتگي و ايثار است.و من
تنها ترين تنهايي كه عالم خلقت به خود ديده است./
زندگي بودن نيست ،زندگي بودن و آسودن نيست
زندگي شاخه گلي است كه از آن بايد چيد
 
شاخه عشق و اميد،شاخه مهرو نويد
و به گلدان دل خويش نهاد./
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ديگرازمن تاخاك شدن راهي نيست

ازسراين بام

       اين صحرا

             اين دريا

                    پرخواهم زد

                            خواهم مرد

                                  غم تواين غم شيرين راباخودخواهم برد

گفته بودي كه طبيب دل بيماراني           پس طبيب دل من باش كه بيمارتوام

غمم ازوحشت پوسيدن نيست

غمم اززيستن بي تودراين لحظه پردلهره است

من قامت بلند تورادرقصيده ام

بانقش قلب سنگ تو تصوير مي كنم

خودت اصلا قضاوت كن ببين رسم رفاقت بود

كه برخاك غريبي ها نشاندي آشيانت را

گمانم موقع رفتن پشيمان بودي ازكارت

كه دست اشكهايت پاك كرده جاي پايت را

وروزي باد پرپرمي كندقلب مراباخاك

به اميدي كه بگذري برآن يك لحظه پايت را.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 



:: برچسب‌ها:
شنبه ۱۳ تیر ۱۳۸۳ ساعت ۱٠:۳٤ ‎ق.ظ | نوشته ‌شده به دست کولی ( نظرات )