:: کولی

   

فکر نوشته هایی از من

 

در اوان زندگي يك آدم چرا بايد اينگونه ملول باشد،اينگونه در فكر رخت بر بستن از دار دنيا باشد و اينگونه تار ببيند ،آسمان را ،درخت را ………. ،طراوت زندگي را .

اينگونه نازنين در رنج گذاشتي مرا ،اينگونه اين دل رسوا شده در پيشت را در سوگ هميشه از دست دادنت گذاشتي و بر خاطرات نيلوفري رنگ بر جا مانده از خودت رنگ سياه را مخلوط كردي ،ولي كاش ميدانستي من در همين رنگها غرقم و حال كه تو رنگهاي ديداري مرا از زندگي تيره كردي ،نفهميدي كه من به همين رنگها زنده ام .

كاش ميفهميدي…………………………………….



:: برچسب‌ها:
شنبه ٢۱ شهریور ۱۳۸۳ ساعت ۱٢:۱۱ ‎ب.ظ | نوشته ‌شده به دست کولی ( نظرات )