:: کولی

   

فکر نوشته هایی از من

 

ديدم صداي اهورائي تو

            باز دوباره مرا

                        به جاده عشق مي خوا ند

امّا زندگي را چه كسي پاسخگوست

گفتم كه اين واژه هاي تراويده از ذهن را

                                                        آورم بر كاغذ

تا شايد اندكي دمساز خلوت تنهائي تو باشد

امّا

    اين  آدم رنج كشيده

                                    مفلس

                                                -يعني من-

اينكه ز خويش بريده

                         وديگر من ندارد

                                               و همه اش توست

آيا ز نو ترانه اي خواهند خواند؟

آيا اين مرغ پر شكسته در كنج قفس

                                                       -اسير-

                                                                 معني آزادي را خواهد فهميد

هر چند

            اميد را همچنين جستجو بايد كرد

                                                ولي از تن فرسوده

                                                                          كه كاري ساخته نيست

 و مرا تن رنجور

                سلانه سلانه كشيدن

                                     دشواريست

 



:: برچسب‌ها:
جمعه ٥ تیر ۱۳۸۳ ساعت ٢:٠٩ ‎ب.ظ | نوشته ‌شده به دست کولی ( نظرات )