74

یادت
عبور می کند
مثل بادی ، از کنار صورتم
و دلم
می گیرد به اندازه ی یک جهان
به اندازه ی آن سالهای دور 
که پیراهن هایم
منزل می گرفتند درون چمدانی

/ 0 نظر / 17 بازدید